Generale Staf der Grondverdediging tegen Luchtdoelen

Situatie op 10 mei 1940

Reglementaire benaming Generale Staf der Grondverdediging tegen Luchtdoelen
Etat-Major de la Défense Terrestre contre Aéronefs | EM/DTCA
Type Staf
Ontdubbeld van n.v.t.
Onderdeel van Commando van de Luchtverdediging van het Grondgebied
Bevelhebber Generaal-majoor Adrien Frère
Standplaats Sint-Annakazerne, Laken
Samenstelling Generale Staf 1ste Bureau – Operaties
2de Bureau – Inlichtingen
3de Bureau – Personeel, materieel, transport, ravitaillering en evacuatie
Stafcompagnie
1ste Regiment Grondverdediging tegen Luchtdoelen (1DTCA) Kolonel Verhaege
2de Regiment Grondverdediging tegen Luchtdoelen (2DTCA) Kolonel Molhant

Tijdens de mobilisatie

Kwartier Sint-Anna, de luchtdoelartilleriekazerne van het veldleger gevestigd in Laken

EM/DTCA
De Generale Staf der Grondverdediging tegen Luchtdoelen (EM/DTCA) is samen met de Generale Staf der Militaire Luchtvaart verantwoordelijk voor de luchtverdediging van het gedeelte van het grondgebied ingenomen door het veldleger (“legerzone”).  Beiden ressorteren onder het Commando van de Luchtverdediging van het Grondgebied (DAT) dat behoort tot het Groot Hoofdkwartier (GHK). Anderzijds is er de luchtverdediging van het achterliggende deel van het land (“achterwaartse zone”) dat valt onder de bevoegdheid van het Ministerie van Landsverdediging die hiervoor beschikt over de Territoriale Wacht voor Luchtafweer (GTA). 

De EM/DTCA wordt geleid door Generaal-majoor Adrien Frère die kan beschikken over twee luchtafweerregimenten (oftewel régiments de Défense Terrestre Contre Aéronefs – DTCA) en de Technische Dienst der Grondverdediging tegen Luchtdoelen (oftewel Service Technique de la Défense Terrestre contre Aéronefs – ST/DTCA) voor het uitvoeren van zijn opdracht. Tijdens de mobilisatie bevindt de EM/DTCA zich samen met het 1ste en 2de Regiment Grondverdediging tegen Luchtdoelen (1DTCA en 2DTCA) in het Kwartier Sint-Anna, de luchtdoelartilleriekazerne van Laken.

EM/DTCA
De ST/DTCA wordt administratief aangehecht bij de Koninklijke Kanongieterij (Fonderie Royale des Canons) die op 11 mei de stad Luik heeft verlaten en naar Brugge is verplaatst. ST/DTCA treft de nodige schikkingen om Laken te verlaten en zich eveneens naar Brugge te begeven.

EM/DTCA
De ST/DTCA start met de evacuatie naar Brugge.


EM/DTCA
Van 10 mei tot 28 mei worden door de Belgische DTCA eenheden 165 overwinningen geclaimd (164 vliegtuigen en 1 waarnemingsballon). 125 vliegtuigen en de waarnemingsballon komen op het conto van 1DTCA, 39 vliegtuigen werden neergehaald door het 2DTCA. Daarenboven worden nog eens 66 vliegtuigen beschadigd (50 voor 1DTCA en 16 voor 2DTCA). Deze cijfers moeten natuurlijk getoetst worden aan toegegeven Duitse verliezen maar het zou toch betekenen dat, gezien de beide eenheden beschikten over 180 stukken, er gemiddeld één vliegtuig per stuk werd neergehaald.

De verschillen tussen de twee DTCA regimenten zouden te wijten zijn aan het feit dat 2DTCA uitgerust was met oudere kanonnen en vooral het kanon C75mm Schneider SF Mod 1897 zou gevaarlijker geweest zijn voor de bemanningen die de kanonnen moesten bedienen dan voor de vijandelijke vliegtuigen. De laatst gekochte 60 Bofords C40mm kanonnen bleken uiterst doeltreffend te zijn. Ook de 24 C75mm FRC Mod 1936 haalden een behoorlijk palmares.

Niet alleen het type kanon was een probleem. Voor de oudste kanonnen waren veel munitieloten niet meer in orde. Heel wat batterijen hebben dan ook gekampt met haperingen en slecht functionerende kanonnen op cruciale momenten.

Na de capitulatie

Slachtoffers

Bibliografie en Bronnen